@DeTwittCoach

Ooit gelanceerd als microblog en uitgegroeid tot “realtime informatienetwerk”, lijkt Twitter – vooral door Nederlanders – steeds vaker te worden gebruikt als chatprogramma, waarbij de meest persoonlijke uitlatingen wereldkundig worden gemaakt. Maar is dit wel de bedoeling van dit social medium?

Al maak ik me er zelf ook met enige regelmaat schuldig aan, kan ik me er toch wel eens aan storen, het fenomeen dat Twitter lijkt te worden ingezet voor persoonlijke ontboezemingen. Natuurlijk, we hebben het over een sociaal medium, maar er zijn grenzen. Zodra ik scheldkanonnades voorbij zie komen, is dat voor mij het signaal de persoon in kwestie te ontvolgen. Maar dat ligt nog niet eens zo gemakkelijk. Ik ben immers ook maar een mens en soms kan ik me zo’n scheldpartij nog best goed voorstellen ook. En hoe ontvolg je iemand die je eigenlijk toch wel graag zag in je tijdlijn?

Persoonlijk

Ik heb al eens een blogje geschreven over de persoonlijke factor achter het (ont)volgen. Nederlanders denken hier vaak toch anders over dan Amerikanen, die er over het algemeen een zakelijker insteek op na houden. Dat al te persoonlijke begin ik onderhand als de zwakte van Twitter in Nederland te ervaren. Ik heb helemaal geen zin om deelgenoot te worden van persoonlijke ruzies, familievetes, scheldpartijen en – nog erger – dreigtweets. Natuurlijk kan ik me goed inleven in frustraties van anderen over bepaalde diensten of producten, en daar kan ik me wel in vinden. Webcare is tenslotte iets waar steeds meer organisaties aan moeten geloven en als je werkelijk wilt weten wat er bij je (potentiële) klant leeft, zul je klachten zeer serieus moeten nemen. Maar waar houdt de klacht op en begint de dreigtweet? En wat moet je daar als volger nou mee?

Netiquette

Etiquette op het internet – nettiquette - is lang geleden al eens bedacht toen bleek dat er bij een nieuw medium als internet ook ongewenste verschijnselen optraden, van het aanvankelijk vrij onschuldige flaming tot sexuele intimidatie, dreigementen en zelfs stalking. Nu het gebruik van social media een vlucht heeft genomen, wordt nettiquette weer actueel. Want hoe gedraag je je op social media?

Gedrag

Op 7 november 2011 is opnieuw De Week van Het Nieuwe Werken van start gegaan. Door het hele land zijn leuke initiatieven ontwikkeld om mensen voordelig kennis te laten maken met de voordelen van Het Nieuwe Werken.

Zo opende FLEX@DIEM, flexibele werkplekken in het Zeeheldenkwartier Den Haag, haar deuren om eens een dagje te komen proefwerken. @DeTwittCoach, sinds juni regelmatig op de vrijdagen te vinden in Spreekkamer 2 van FLEX@DIEM, vond dat ze niet achter mocht blijven en biedt op de laatste dag van De Week van Het Nieuwe Werken, vrijdag 11 november, een gratis social media spreekuur!

Van 13:00 uur tot 15:00 uur is staat de deur van @DeTwittCoach wijd open om al je vragen op het gebied van social media te beantwoorden. Ben je toch in het Zeeheldenkwartier, loop dan even binnen bij FLEX@DIEM, Unit 2.1 in Bedrijvenverzamelgebouw Diemensie aan de Van Diemenstraat 202.

Maak je vooraf een afspraak, dan garandeer je jezelf een half uur onverdeelde aandacht van @DeTwittCoach.

Schikt deze vrijdag je niet, maar ben je benieuwd naar wat @DeTwittCoach je te bieden heeft aan persoonlijke, praktische, maar bovenal plezierige social media training op maat, neem dan even contact op of plan een andere afspraak in. @DeTwittCoach is elke vrijdag beschikbaar, naar keuze bij jou op de werkplek of in Spreekkamer 2 bij FLEX@DIEM.

LinkedIn, Facebook, Twitter, Tumblr, Google+ … we zijn inmiddels aardig vertrouwd met de bekende social media. Het plezier zit ‘m in het delen. Als @DeTwittCoach wordt me regelmatig gevraagd: “maar wàt moet ik dan delen?” En dat is een goede vraag. Social media komen pas echt tot leven door inhoud. Gelukkig is er tegenwoordig een hele markt voor social media met nèt dat beetje meer. Welke zijn succesvol, en wie bepaalt dat eigenlijk? Voegen deze diensten werkelijk iets toe aan de gebruikerservaring of blijft het oppervlakkig?

Ook social media wordt socialer

Nu social media een beetje ingeburgerd zijn, wordt de inhoud belangrijker. Dus niet meer “delen om het delen”, maar inhoud creëren, delen wat werkelijk interessant is – hoewel dat natuurlijk altijd afhankelijk is van persoonlijke smaak en voer is voor véél discussie. Maar als je jezelf werkelijk sociaal noemt ga je ook die niet uit de weg.

Op deze gedachte gestoeld kun je tegenwoordig kiezen uit steeds meer online netwerken, die meer gebruikerservaring bieden dan alleen delen van (door anderen gepubliceerde) nieuwsberichten of artikelen. Het bekende Foursquare, oorspronkelijk een location based netwerk, volgt deze trend al een tijdje door gebruikers steeds meer opties te bieden dan alleen in te checken op een locatie. Je kunt tips aanmaken, lijstjes van favoriete venues opstellen en er is natuurlijk een spelelement, vertegenwoordigd door het leaderboard en het mayorship van verschillende venues.

De diepte in

GetGlue

GetGlue (letterlijk: ‘krijg lijm’) is een sociaal netwerk, gebaseerd op (gedeelde) interesses. Je kunt aangeven dat je naar een film of televisieprogramma kijkt, dat je naar muziek luistert, een boek leest, denkt aan een bepaald onderwerp, praat over een beroemdheid of een bijzondere wijn drinkt. Contacten leren elkaars smaak kennen en kunnen commentaar geven op elkaars keuzes.

En verder? Net als bij Foursquare is er een spelelement, waarbij je (extra) punten krijgt voor bepaalde acties, zoals het schrijven van een review. Zoals Foursquare badges uitdeelt voor bepaalde locaties, krijg je bij GetGlue stickers. Heb je 20 stickers of meer, dan kun je ze ‘in het echt’ bestellen. Dat voegt wel een extra dimensie toe, al kun je je afvragen of je die stickers ook werkelijk ergens op wilt plakken. Je krijgt (desgewenst) een e-mail als je een nieuwe sticker hebt ‘verdiend’. Door het suggereren van films, boeken, muziek, televisieprogramma’s, sterren, artiesten, onderwerpen en videogames kun je extra stickers verdienen.

Leuk of niet?

GetGlue moet het voornamelijk hebben van de mobiele app, maar je kunt ook inloggen op de website. Je kunt een account aanmaken of inloggen met Twitter of Facebook, of – via de website – een login ID aanmaken met een e-mailadres. Natuurlijk maakt GetGlue verbinding met Twitter en Facebook zodat je je smaak kunt delen en meer mensen kunt overhalen, ook bij GetGlue te komen. Want ook GetGlue moet het hebben van ‘hoe meer zielen, hoe meer vreugd’ en laat geen gelegenheid onbenut om je te vragen je vrienden uit te nodigen. Gelukkig kun je met een muisklik aangeven dat je dat nu niet uitkomt. Net zoals bij Friendfeed kun je je ‘abonneren’ op de feed van een gebruiker. En hoe meer abonnees, hoe leuker natuurlijk. ‘s Avonds aan de TV gekluisterd, is het voor social media fanaten als ik een leuke manier om erachter te komen wie er nog meer naar hetzelfde programma kijkt en nog veel leuker om te ontdekken, dat GetGlue aan populariteit wint in Nederland.

Proust

Proust profileert zich als een ‘diepgaander’ social netwerk, geïnspireerd door de schrijver Marcel Proust, die – bij wijze van een gezelschapsspel – een vragenlijst ontwierp om familieleden en vrienden elkaar te laten doorgronden. Een beetje truth or dare, maar het zijn geen oppervlakkige vraagjes, die je ‘even’ invult. En de dare zit ‘m juist in het vertellen van de whole truth, and nothing but the truth. Alleen zo leer je elkaar immer werkelijk kennen. Proust had duidelijk gevoel voor humor. Zijn parlour game, bedoeld als ijsbreker binnen gezelschappen, had ook z’n scherpe kantjes. Reken maar dat de meer confronterende vragen, zoals: “Welke kwaliteiten bewonder je het meest in een man/vrouw?” of “Hoe zou je willen sterven” de toon in een gezelschap, bestaande uit familieleden en vrienden aardig kunnen bepalen. Want hoe goed “ken” je de mensen eigenlijk die het dichtst bij je staan?

De vragen van Proust nodigen uit tot nadenken en de antwoorden die je geeft, schrijven je biografie. Proust stuurt je wekelijks een e-mail met een Question of the Week, zodat je je levensverhaal regelmatig bijhoudt. Je kiest zelf welke vragen je beantwoordt. Vragen waar je liever geen antwoord op geeft sla je over, of je kiest een alternatieve vraag uit de lijst op de site. De vragen zijn overzichtelijk ingedeeld in categorieën. Je kunt je antwoorden (en daarmee het boek van jouw leven) zelf illustreren met foto’s, links of andere media. Ook het tempo waarin je je biografie schrijft, bepaal je helemaal zelf.

Leuk of niet?

Ik vind Proust leuk. Ik ben nooit echt een fan van dagboeken geweest en ik ben een luie blogger. En al ben ik nageslachtloos, ik ben nu op een leeftijd aanbeland waarop ik de nodige levenservaringen achter me heb liggen en ook echt een verhaal te vertellen heb. Proust brengt het voornemen dat ik als kind al had voor het schrijven van een boek, een heel stuk dichterbij. Prettig aan Proust is de mogelijkheid te verbinden met Twitter en Facebook, maar ook dat je zelf bepaalt of je deelt, wàt je deelt, met wie en wanneer. Zo blijven je donkerste geheimen toch verborgen voor ach, laten we zeggen, je (potentiële) klanten… Aan de andere kant kun je het ook als een uitdaging zien om die vragen te kiezen die je zo open mogelijk en naar waarheid kunt beantwoorden. Die antwoorden vertellen wat over jouw karakter en kunnen – in deze economisch zware tijden waar (kleine) ondernemers het moeten hebben van de gunfactor – waardevol zijn voor je carrière. Proust is genoemd in Time’s lijst van de 50 beste websites in 2011, dat zegt ook wel iets. De site is mooi, klassiek vormgegeven en doet een beetje denken aan oude Penguin klassiekers.

Netlog

Netlog is een Belgisch initiatief en houdt, qua mogelijkheden en gebruik, een beetje het midden tussen Hyves en MySpace en doet een beetje denken aan het geflopte Orkut. Je kunt foto’s, fimpjes en muziek uploaden. Netlog heeft goed naar de Last.fm api gekeken en biedt een stukje software, de Music Tool, dat, gekoppeld aan je mediaspeler, je muzieksmaak in kaart brengt door een stukje te samplen van de nummers die je draait en deze naar het web te zenden. Last.fm noemt het scrobbling. Netlog geeft overigens vóór installatie aan dat de app niet meer wordt ondersteund. Installeren op eigen risico dus. Natuurlijk is er de mogelijkheid te bloggen, je profiel op te leuken met skins en deel te nemen aan (interesse)groepen.

Interview

Om je profiel te completeren, dien je een interview in te vullen. Natuurlijk heb ik dat gedaan, maar ik had er hier en daar wel wat moeite mee. Want wat doet het er bijvoorbeeld toe of ik gebruik maak van gezichtsverzorgingsproducten? Dat lijkt me een regelrechte uitnodiging voor spam. De vragen gaan behoorlijk ver. Misschien denken ze daar anders over in België en ben ik te wantrouwig… maar ik vind het wel wat apart. Overigens bleef de teller van profielcompleetheid nog op 87% staan nadat ik – tot twee keer toe – het bijzondere ‘interview’ had ingevuld (en ja, had geklikt op wijzigingen opslaan).

Leuk of niet?

Net zoals de Goldmembers bij Hyves en de superkrachten van Badoo heb je bij Netlog de mogelijkheid een soort super gebruiker te worden. Daarvoor vraag je een backstage pass aan. Natuurlijk dien je daarvoor te betalen en het voegt wat extra mogelijkheden toe aan je Netlog ervaring, zoals statistieken en anoniem surfen. Je kunt ook een gratis backstage pass ‘verdienen’ door 20 vrienden uit te nodigen voor Netlog.

Vooralsnog vind ik Netlog zeker niet leuk genoeg om ervoor te gaan betalen. Vooral niet aangezien ik, bijna ouderwets, voornamelijk word benaderd door mannen (van een vrij specifieke nationaliteit), die met me willen afspreken. Ja, en dáár gaat het me nu al helemaal niet om natuurlijk. Ik krijg er een beetje de kriebels van, net zoals bij Badoo (al lijk ik daar weer beter in de pul te liggen bij 50+ heren). Het zal best mogelijkheden hebben, al heb ik die nog niet ontdekt. Bovendien mis ik, op Twitter na, een aansluiting met andere social media. Netlog voorziet verder alleen in koppelingen met chatdiensten als MSN, Yahoo!, Google Talk en ICQ. En eerlijk gezegd ben ik die een beetje ontgroeid.

Hoewel ik ben uitgenodigd door een bekende van mij uit een ander, ‘serieus’ netwerk en inmiddels genoeg bekenden heb verzameld, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Netlog voornamelijk gebruikt wordt als datingsite. En aangezien ik niet op de markt ben (en dat ook duidelijk aangeef), vind ik het ergens nogal storend steeds benaderd te worden door mannen , die uit zijn op een date of een relatie. Als ik dat wilde, ging ik wel weer ICQen, zoals ooit in de nineties, toen ik mijn eerste stappen op het internet zette en chatten nog hot was.

Wellicht heb ik eroverheen gekeken, maar ik mis de mogelijkheid om m’n privacy-instellingen te fine-tunen. Misschien is privacy niet zo’n hot issue bij onze Zuiderburen. Het maakt mij in ieder geval een stuk terughoudender over wat ik deel of plaats. Netlog is wel erg snel met doorlinken, toestemming vragen of anderen uitnodigen, en die vervolgens herinneringen sturen als ze niet reageren… als je even niet oplet of te snel klikt heb je je hele vriendenkring gespamd. Inmiddels hebben al twee van mijn contacten via Twitter aangegeven, te stoppen met Netlog, omdat ook zij niet goed raad weten met dit nieuwe medium. Ik kijk het nog even aan, maar vrees dat Netlog bij mij hetzelfde lot beschoren zal zijn als Orkut - een vage herinnering.

Waarom nóg meer sociale netwerken?

Waarom zou je deelnemen aan nog meer sociale netwerken? Hebben we aan de grote vijf (Google+, Facebook, Tumblr, Twitter en LinkedIn) niet genoeg? Ach, zoveel mensen, zoveel smaken. En keuzevrijheid is een mooi ding.

Natuurlijk is er gedegen onderzoek gedaan of een community kans van slagen heeft. Waarom zou je er anders aan beginnen? Soms lijken we wel een beetje overvoerd door al die social media, netwerken en platforms. Maar je kunt het ook anders zien. Het succes van de grote vijf heeft zich al ruimschoots bewezen. Nu is wellicht juist de tijd rijp voor kleinschaliger initiatieven, die mikken op specifieke interesses. Of genoemde netwerken écht “groot” worden, hangt helemaal af van de smaak en interesses van de doelgroepen en zal de tijd leren… Uiteindelijk vel jij, als eindgebruiker, natuurlijk altijd het definitieve oordeel!

Op donderdag 20 oktober 2011 ook gepubliceerd op Contentgirls.nl

Het weekend lijkt al weer ver achter ons te liggen en de werkweek is weer begonnen. Hoe veel volgers heb je “meegenomen”, de nieuwe week in? Heb je je Twitter tijdlijn geschoond of ben je zelf misschien massaal ontvolgd?

Het weekend lijkt bij traditie Twitteronderhoudstijd te zijn. Twitteraars kijken kritisch naar hun volgers en degenen die zij volgen en halen – al of niet geassisteerd door een gespecialiseerde applicatie of Twittertool - de bezem door hun tijdlijn.

Persoonlijk

Daar is natuurlijk niets mis mee: sterker nog, het is juist aan te bevelen je tijdlijn regelmatig een beetje op te schonen. Maar nu komt het: de verontschuldigingen en emotionele ontboezemingen zijn niet van de lucht, zodra een tweep van mening is, ten onrechte ontvolgd te zijn.

“als jij mij ontvolgt, ontvolg ik jou ook”,
“vaarwel”,
“waarom heb je mij ontvolgd?”

…net of we weer op ‘t schoolplein zijn!
Het mag dan terecht zijn dat je iemand ontvolgt zodra zijn/haar tweets niet meer interessant of relevant voor je zijn (als @DeTwittCoach kan ik daar ook helemaal achter staan), maar waarom maken we er in Nederland zo’n persoonlijke kwestie van?

The American Way

Ik heb heel wat buitenlandse volgers, waaronder Amerikanen. Omdat ik me nogal eens beweeg op internationale netwerken als ecademy, XING en FastPitch volgen de contacten die ik daar heb opgedaan me ook op mijn persoonlijke Twitteraccount. Bekend als de Amerikanen staan om hun zakelijke inslag, doen ze noch kinderachtig, noch mysterieus over hun (ont)volgstrategie: als jij in hun interessegebied past, volgen ze je anders niet. Zij vinden dat jouw tweets (meer)waarde voor ze moeten hebben, anders heeft het geen zin om jou (nog) te volgen. En in tegenstelling tot veel Nederlandse tweeps, voelen ze zich niet geroepen daar uitleg over te geven. Dat is understood. Als Nederlandse voel ik me wel eens geroepen, uitleg te geven. Dan krijg ik vaak als antwoord:

“oh, OK ”,

waaruit ik opmaak dat ik me ten onrechte druk heb gemaakt over de gevoelens van de tweep die ik ontvolgde.

Ergens kan ik me wel vinden in die schijnbaar koele, zakelijke manier van (ont)volgen. Ik ken zelfs een aantal – al of niet professionele – Twitteraars, die mijn mening delen en het niet als belediging, maar als een bevrijding opvatten zodra ze weer een 10-tal volgers verliezen. Dat geeft immers weer ruimte voor nieuwe, relevantere volgers.

Relevant

Want laten we eerlijk zijn: wat moet ik als drukke Hagenees met wandelroutes in Limburg, een Chinees restaurant in Rotterdam of een grachtentour door Utrecht? Om maar niet te spreken van al die kortingsacties, -bonnen en -coupons waar ik, hoe goed bedoeld ook, niks mee kan, omdat ik niet shop.

Als ik toch bezig ben: ik ben geen moeder, en ga dat in dit leven ook niet meer worden. Ik hoef daar net zo min voor in therapie als ik behoefte heb aan baby-artikelen, opvoedhulp voor mijn niet-bestaande moeilijk opvoedbare peuter of andere “mama”-gerelateerde diensten en artikelen. Natuurlijk, ik heb heel veel moeders in mijn tijdlijn, maar die volg ik dan ook om hun andere interesses en activiteiten in plaats van om hun moederschap. Gelukkig hebben de meeste (werkende) moeders in mijn tijdlijn ook voor mij interessante dingen te melden.

Ik volg ook tweeps die – op het eerste gezicht – niet direct relevant voor me zijn, maar die mij bekend zijn van LinkedIn of een ander (zakelijk) netwerk. Als ondernemer kun je van elkaar leren. Maar al vind ik die tweep nog zo aardig, als hij of zij alleen reclame tweet en ik me gespamd voel, haak ik af. Even goede vrienden.

Vanwaar toch die persoonlijke belediging als iemand je ontvolgt?

Microblog

Als @DeTwittCoach blijf ik het zeggen: Twitter is in beginsel een microblog. Een blog in 140 karakters. Twitter zei het ooit zelf, vóór ze hun definitie bijstelden naar “informatienetwerk” (maar ja, zo gaat dat als je groot wordt).

Op Blogger en WordPress kun je ook bepaalde blogs, die jou aanspreken, volgen. Of niet. Er wordt niet verwacht dat je dat meldt, of dat je je met een hele toelichting weer afmeldt. Een blogger kan in de statistieken zien wie volgt (of niet meer) en vooral – en vanuit marketingoogpunt interessanter – hoeveel. Maar diezelfde blogger ligt er volgens mij echt niet wakker van als een specifiek persoon besluit zijn/haar blog niet meer te volgen. waarom zouden we er op Twitter dan wel zo’n punt van maken?

Geef toe: je abonneert je op een blog of een tijdschrift omdat het jou aanspreekt. Zodra dat niet langer het geval is, zeg je je abonnement weer op. Die gewoonte kun je ook op Twitter loslaten. Daar kwets je heus niemand mee.

Ontvolgers gebruiken

Misschien is het veel interessanter je bezig te houden met de vraag waarom iemand je ontvolgt dan om je dit persoonlijk aan te trekken. Vraag het – maar dan niet op een emotionele, verongelijkte manier waarbij je de ander wellicht nog onbedoeld een schuldgevoel aanpraat. Gewoon, puur zakelijk: “wat mis je in mijn tweets?”
Met het antwoord kun je iets veranderen – aangenomen dat je het spijtig vond juist die volger uit die specifieke doelgroep te moeten missen. Het is helemaal niet ondenkbaar dat een ontvolger weer bij je terugkomt.

Zodra ik merk dat ik weer veel Engelstalige volgers kwijtraak weet ik ‘t al: dan heb ik weer te veel alleen in het Nederlands getweet, en mijn dagelijkse tweetalige goedemorgenwens is natuurlijk niet voldoende om een internationaal publiek aan me te binden.

Andersom merk ik ook dat ik weer meer (gerichte) volgers krijg zodra ik meer vakinhoudelijk tweet – je kunt je volgersgedrag dus kennelijk enigszins manipuleren. Ach ja, dat is ook een kwestie van marketing, toch?

Vriendschap

Natuurlijk gebeuren er bijzondere dingen op Twitter. Jessica de Kok, alias Kaat Mossel bewees dat als geen ander met haar Twitterveiling. maar er zijn ook mooie verhalen over de allereerste twedding en als we Jeanet Bathoorn mogen geloven, is ook de eerste Twitter-baby al een feit. En samenwerking en krachtenbundeling vinden we al lang niet nieuw meer.

Zo worden er natuurlijk ook bijzondere vriendschappen gesmeed op Twitter. Ik heb zelf een paar heel fijne Twittervrienden. Natuurlijk kan het verdrietig zijn als je door iemand, die je beschouwde als een vriend(in) wordt ontvolgd. maar als je elkaar werkelijk “bevriend” noemt, is het een kleine moeite iemand even te waarschuwen. En daar hoeft de rest van je tijdlijn geen deelgenoot van te zijn.

Gedragsregels

Twitter is een bijzonder, nieuw medium. Zoals voor alle nieuwe dingen geldt dat je er even aan moet wennen, moet onderzoeken hoe het werkt en vooral: wat jij eraan hebt. De een twittert “voor de gezelligheid”, de ander gebruikt Twitter als een “marketingtool”. Eigenlijk is er (nog) geen goed of fout, want daar is het fenomeen eigenlijk nog te vers voor. Gaandeweg ontstaat een hele nieuwe set gedragsregels, speciaal gericht op social media en online netwerken. Gedragsregels, die ons eraan herinneren dat schelden nooit wordt getolereerd, dat het “not done” is om al te veel reclame te zenden, dat iemand kwetsen nooit de bedoeling is, maar ook dat het niet nodig overstuur te raken als iemand je ontvolgt.

We blijven natuurlijk nu eenmaal sociale wezens.

Op maandag 12 september 2011 ook gepubliceerd op Contentgirls.nl

Volgen, ontvolgen, je tijdlijn bijhouden, in een beetje Twittermanagement gaat al gauw een hoop tijd zitten. Maar als je je laat assisteren door deze handige Twittertools wordt het een stuk gemakkelijker, èn sneller:

• ManageFlitter
  ManageFlitter is één van mijn favorieten. Je logt in met je Twitteraccount en je ziet in één oogopslag wie je niet terugvolgt, wie geen profielfoto heeft, wie niet of nauwelijks (meer) tweet, wiens accounts inactief zijn (geworden) en je kunt ook zoeken op specifieke woorden in de bio van je volgers. Een heel handige Twittertool om wekelijks te gebruiken.

• Twunfollow
  Een andere handige dienst is Twunfollow. Hiermee kun je in kaart laten brengen wie jou ontvolgt (die kun jij op jouw beurt dan weer ontvolgen en dat ruimt ook weer lekker op in je tijdlijn). Je kunt in Twunfollow in de settings ook instellen dat je dagelijks een e-mail krijgt waarin de unfollowers van die dag worden genoemd. Zo blijf je altijd bij.

• Friend or Follow
  Een populaire en vrij eenvoudige dienst is Friend or Follow. Je hoeft alleen je Twitternaam maar in te vullen, te klikken op submit en je krijgt in één oogopslag een overzicht van profielfoto’s van tweeps die jij wel volgt, maar die jou niet terugvolgen. Om een tweep te ontvolgen, klik je op de ava of op de naam en word je naar de Twitterpagina van die tweep geleid. Dat is wat omslachtig. Je kunt ook meerdere tweeps selecteren, maar dan moet je – natuurlijk – betalen voor een GoldMembership waar je de meer geavanceerde functies (die boven het overzicht naar je staan te lonken) mee ontsluit.

• Do You Follow
  Via de site Do You Follow kun je tweets schrijven en inplannen voor latere verzending, URLs verkorten voor gebruik in je tweets én bekijken wie jij wel volgt maar jou niet terugvolgen. Natuurlijk moet je even je Twitternaam opgeven, waarop Do You Follow verbinding maakt met je Twitteraccount. Maar Do You Follow verzekert je: “This is the tool you can trust!” Naast genoemde Twittertools kun je ook voor Twitterachtergronden op deze site terecht. Er zit aardig wat reclame op, maar het sympathieke van Do You Follow zit ‘m in de eenvoud en de uitgebreide uitleg bij iedere tool. Iedereen die kan lezen, weet op voor hand waar ‘ie aan toe is. En Do You Follow doet wat ‘t belooft.

• Your Tweeter Karma
  Een heel eenvoudige, bijna 1.0 achtige site is Your Tweeter Karma.  Je logt in met je Twittternaam. Your Tweeter Karma belooft je niets anders te doen met jouw account dan verbinding te maken met je volgersgegevens. Vervolgens moet je even wachten (en als dat langer duurt dan 5 minuten de pagina verversen) om een overzicht te zien van je volgers (met ava). Je ziet meteen wie je terugvolgt en wie niet. De lijst heeft een paar bescheiden filteropties die je overzicht wat duidelijker maken. De functie, in één keer een aantal tweeps te ontvolgen is op last van Twitter stopgezet. Twitter achtte deze dienst in strijd met haar Automation Rules and Best Practices. Jammer, maar grappig genoeg blijft het met Your Tweeter Karma wèl mogelijk in één keer een aantal tweeps te volgen, of in één keer geselecteerde tweeps te blocken. En ook dat zijn best handige functies.

• Refollow
  Een andere fijne tool voor Twittermanagement is Refollow. Je logt in met je Twitternaam, authoriseert de app en je kunt meteen aan de slag. De gebruikersinterface is duidelijk en intuïtief, maar… niet gratis. In een disclaimer die meteen in beeld verschijnt nadat je bent ingelogd, legt Refollow uit dat ze door beperkingen, door Twitter opgelegd, gedwongen zijn een bedrag in rekening te brengen voor hun diensten. Maar om Refollow eerst even uit te proberen, krijg je 10 unfollows gratis. Tja, en als dat nou nèt genoeg is… De selectie-opties zijn wel uitgebreid en vergelijkbaar met die van ManageFlitter.

• SocialOomph
  SocialOomph is een dienst die veel meer mogelijkheden biedt voor Twittermanagement dan alleen het beheer van volgers is SocialOomph. Na registratie van een (gratis) account en aanmelding bij de nieuwsbrief kun je aan de slag met deze “volwassen” productiviteitsmanager. Het zou te ver voeren alle functies hier uitgebreid te bespreken. SocialOomph is onmisbaar als je social media belangrijk is voor je bedrijfsvoering en je graag overal zelf controle over houdt. Natuurlijk is ook SocialOomph uiteindelijk een betaalde dienst. Maar de makers van de tools nodigen je uit voor een vrijblijvende “test drive” alvorens Social Oomph Professional aan te schaffen.

Dit bescheiden lijstje beoogt niet volledig te zijn… dat zou ook onmogelijk zijn met de enorme hoeveelheid apps en tools die een toch al indrukwekkende lijst dagelijks aanvullen. Maar met deze 7 Twittertools, de één wat uitgebreider dan de ander, kom je een heel eind op weg als je je Twitterleven (nog) een beetje prettiger wilt maken.